Stoppen met roken - De Blog van RookStop Goeroe Eric Eraly

De Sigaret Heeft De Situatie Onder Controle, Deel III

admin — Fri, 18 May 2012 08:32:47 +0000

Terug terzake nu. Ik ontdekte dus dat de sigaret mijn leven bepaalde en dicteerde. Alles wat ik ook maar deed was ergens verbonden met roken. Ik trachtte een aantal dingen te vinden waar de sigaret volgens mij geen impact op had; een douche of een bad nemen,nee, ik zou sneller douchen indien ik zonder sigaretten zou zitten en ik zou langer in bad blijven liggen wanneer ik een pakje sigaretten naast me liggen had. Slapen? Nee, ik zou wakker worden om te roken en toen ik jonger was, bleef ik langer op om stiekem een sigaret te kunnen roken uit het venster. Lezen? Nee, ik zou mij steeds in de buurt van een asbak zetten waardoor ik niet telkens zou moeten rechtstaan als ik een sigaret wilde roken. Reizen, eten, drinken,spreken, lachen, schrijven, werken, sport doen, alles wat ik deed was enorm beïnvloed door het roken.

Ik voelde me zwaar verontwaardigd. Hoe was het mogelijk dat een sigaret mij en mijn leven zo kon domineren? Vrijheid staat zeer hoog op mijn waardeschaal, waardoor de ontdekking dat ik geen vrij mens was maar een slaaf, me ook enorm moeilijk beviel. Ik kon het zeer moeilijk aanvaarden. Ik liep een paar weken met dit idee rond, terwijl ik mij op iedere situatie probeerde te concentreren om te analyseren wie het werkelijk voor het zeggen had.

Hoe zit dit met jou? Hoe ervaar jij dit op dit moment. Ben je er al van overtuigd dat je eigenlijk gedomineerd wordt door de sigaret? Misschien nog niet helemaal. Geen nood, dat komt later wel. Toch blijft het goed om je geregeld af te vragen “ wie het nu werkelijk voor het zeggen heeft?”

Het moment dat ik het werkelijk aanvaardde, wist ik ook onmiddellijk dat ik het wou veranderen! Ik wist dat ik terug de meester van mijn eigen leven en lichaam diende te worden. Tezelfdertijd was ik zeer bevreesd, want door toe te geven dat de sigaret meester was over mij en mijn leven, leek stoppen met roken nog verder weg dan ooit tevoren. Hoe zou ik in godsnaam kunnen stoppen met roken als alles wat ik deed al bepaald werd door de sigaretten en de nicotine? Wat zou ik er nog aan kunnen veranderen terwijl de nicotine me al meer dan twintig jaar overheerste? Ik voelde me zo klein, zo machteloos, zo onwaardig.

Ondanks het feit dat ik het antwoord nog niet had op al mijn vragen, wist ik dat ik goed bezig was. Ik wist tenminste hoe mijn toestand er uit zag en wat ik kon beginnen. Van een ding was ik overtuigd, ik zou terug controle verwerven over mijn leven! Ik zou niet langer toestaan dat iets anders mij op zulk een drastische wijze zou domineren. Drastisch in die zin dat het zo onopgemerkt gebeurd was. Ik was een slaaf geworden zonder het ooit echt te beseffen. Dat was eigenlijk nog het ergst van alles.

Ik hoor je misschien wel zeggen “ als het dan toch onopgemerkt gebeurd is, waarom je er dan zorgen over maken?” Wel, heel simpel, het is niet meer onopgemerkt, ik besef het nu maar al te goed! En jij, als je je er geen zorgen om maakt, waarom zit je dan dit boek te lezen! Omdat je er zorgen over hebt, daarom. Ieder mens heeft het recht een vrij persoon en individu te zijn, werkelijk vrij te zijn zonder ergens een verslaving te hebben die zijn of haar leven bepaalt!

En…in zeer korte tijd ben jij vrij!

Laat hieronder even je gedachten weten over dit onderwerp! Wat vind jij hiervan? Hoe ga jij hiermee om? Jouw commentaar is belangrijk om elkaar te inspireren, dus alvast bedankt hiervoor. Het kost je slechts 2 minuten.

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

P.S. Ben je nog NIET gestopt met roken? Wens je PERMANENT en ZONDER ONTWENNINGSVERSCHIJNSELEN stoppen met roken? Waarop wacht je dan nog? Eén ding is zeker, wanneer je NIETS onderneemt – verandert er ook NIETS. Stop Nu met Roken: ==> www.IkStopMetRoken.com

De Sigaret Heeft De Situatie Onder Controle, Deel II

admin — Wed, 16 May 2012 08:30:21 +0000

Toen ik uiteindelijk besefte wie het werkelijk voor het zeggen had, trachtte ik dit in het begin steevast te ontkennen. Ik kan je garanderen dat het alles behalve een prettige ervaring is om te ontdekken dat je de afgelopen twintig jaar gedomineerd en beheerst bent geweest door iets anders. Ik durf er zelfs om wedden dat je misschien nog steeds zit te protesteren tegen het idee dat sigaretten wel degelijk je leven domineren. Ik besef natuurlijk ook dat als je dit al te letterlijk gaat beschouwen, je het als een goedkoop excuus kan gebruiken voor tal van zaken die in je leven gebeurd zijn of juist niet gebeurd zijn. Dat is uiteraard niet de intentie van dit betoog. Ik wil je laten inzien dat sigaretten een veel grotere impact op je leven hebben dan je aanvankelijk zou willen toegeven of geloven.

Wat indien je bijvoorbeeld maar vijf sigaretten per dag zou roken? Mensen die minder roken denken vaak dat ze veel meer controle hebben over hun situatie dan bijvoorbeeld een kettingroker. Ze denken zelfs vaak dat ze niet eens verslaafd zijn aan de sigaretten en de nicotine. Dat is precies de reden dat deze mensen zo moeilijk kunnen en willen stoppen met roken. Stel dat je pas begint te roken na vijf uur ‘s avonds. Of stel dat je na je maaltijd precies een sigaret rookt, nog eentje voor je gaat slapen en een sigaretje als je wakker wordt. Of misschien ben je wel een zogenaamde ‘occasionele’ roker die enkel rookt op bepaalde gelegenheden of feestjes.

Als je in een dergelijke situatie verkeert, en je denkt dat je hierdoor meer controle hebt over je situatie, dan ben je mis! Als je werkelijk de controle had, zou je dan nog roken? “Euh, ja want ik vind het lekker. “ Als je het dan toch zo lekker zou vinden (ondertussen weet je dat dit niet kan) waarom rook je dan niet de ganse dag?!

Nee, het is niet omdat je diep van binnen weet dat het niet gezond is om meer te roken. Je weet maar al te goed dat roken op zich niet gezond is en daarom tracht je jezelf zo goed als je kan te beheersen.

Indien je tot deze categorie behoort, behoor je tot een groep die zich het leven wel bijzonder moeilijk maakt. Niet omwille van zogenaamde ontwenningsverschijnselen, maar wel omdat je jezelf constant iets ontzegt wat je eigenlijk zo graag wil. Je vecht constant tegen ‘het ballon effect’, je probeert het te ontkennen. Je vecht tegen je vriendje in nood, de sigaret. Je voert dit gevecht verschillende keren per dag en je verliest het verschillende keren per dag. Het ‘ballon effect’ is de gehele dag aanwezig en je dient de nodige zenuwen te hebben om dit de hele dag vol te houden. Nochtans vertel je jezelf op het einde van de dag dat het een goede dag was omdat je zo weinig gerookt hebt.

In deze situatie, net als in zoveel anderen situaties heeft de sigaret het voor het zeggen. Zij bepaalt hoe jij je gedurende de hele dag voelt, hoe lang je je zo voelt en wat je dient te doen om dit gevoel te veranderen. Het feit dat je slechts vanaf een bepaald uur rookt of dat je maar een bepaald aantal sigaretten rookt, vertelt niks anders buiten misschien het feit dat je wat meer karakter toont om je gevoelens te onderdrukken. Bovenop dit alles hersenspoel je jezelf voortdurend met het idee dat je iets mist, een hersenspoeling die je ook reeds van de maatschappij meekreeg.

Dit gaat ook een bepalende rol spelen wanneer je overweegt te stoppen met roken. Aan de ene kant voel je er niet veel voor om te stoppen omdat je het idee hebt dat je alles goed en wel onder controle hebt. Aan de andere kant heb je het reële besef hoe veel je wel niet gaat ‘afzien’ mocht je morgen echt stoppen met roken. Indien je volledig zou stoppen, zouden deze wrange gevoelens alleen maar erger worden. Bovendien krijg je door op deze manier te roken het idee dat roken eigenlijk goed is. Als je ten lange laatste weer eens een sigaret rookt, is de ballon compleet leeg. Je krijgt nu het gevoel dat de sigaret je heerlijk smaakt en je voelt je eindelijk weer tiptop. De echte reden dat je je goed voelt is gewoon de ballon die weer opgeblazen is, niet de smaak van de sigaret.

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

De Sigaret Heeft De Situatie Onder Controle

admin — Mon, 14 May 2012 08:27:15 +0000

Het is de sigaret die de situatie onder controle heeft.

Zo herinner ik me de dag dat ik, samen met onze studentenclub, ging vissen op zee. Het was een prachtige lentedag, de zon scheen en iedereen was in vorm om er een geweldige dag van te maken. We gingen een ganse dag gaan varen op de Noordzee op zoek naar lekkere vis. Als ‘goede’ studenten hadden we natuurlijk ook de nodige voorraad alcohol mee aan boord genomen.

We waren nog maar nauwelijks weg toen een van onze vrienden zich plots realiseerde dat hij zijn sigaretten vergeten had! Wij zeiden dat dit geen probleem was gezien er genoeg andere rokers aan boord waren van wie hij sigaretten kon krijgen. Ondanks dat zijn eerste probleem opgelost leek, bleef hij er slecht geluimd bij zitten. Hij miste ‘zijn’ sigaretten en bovendien kon hij geen sigaret opsteken als hij het wou. Het was hem al te veel om aan ons eerst een sigaret te vragen. Dit kwam blijkbaar niet overeen met zijn rokersgewoonte. Dus bleef hij gedurende de rest van de dag slecht gezind. Zelfs al kon hij roken zoveel als hij wou, zijn gemoedstoestand werd er niet beter op zolang hij niet zijn eigen sigaretten had. ‘Zijn’ sigaretten bepaalden dus hoe hij zich gedurende de ganse dag ging voelen.

Na een leuke dag vissen met veel plezier en voldoende alcohol keerden we terug naar de haven van Oostende. Toen we de boot verlieten, rende onze vriend onmiddellijk naar zijn wagen, op zoek naar zijn sigaretten. Plotsklaps voelde hij zich als herboren! Toen we ‘s avonds nog gezellig een pintje dronken was onze vriend in een totaal andere bui. En dat allemaal omdat hij nu zijn eigen sigaretten had. Hij was al lang vergeten dat hij de gehele dag iedereen op z’n vel gejaagd had, hij was vergeten dat hij de ganse dag had zitten zeuren en zagen. Alles was prachtig geweest, het was een fantastische dag!

Zo sterk kan een sigaret je geest gaan inpalmen en beheersen. Je ziet de eigen realiteit niet eens meer. Je ziet alles door een nicotinebril. Hoe komt het toch dat je de dingen niet meer ziet zoals ze werkelijk zijn? Waarom laat je de sigaret controle verwerven over je dagelijks leven en waarom besef je het niet? Zoals je kon lezen in het hoofdstuk van het ‘ballon effect’ worden de gevoelens die je waarneemt zo onbeduidend, zo betekenisloos dat je er nog nauwelijks aandacht voor hebt. Je hebt een hongerig gevoel, dat is alles. Niemand vermoedt dat juist dit gevoel mede gaat bepalen wat je gedurende een ganse dag gaat doen of niet. Je denkt zeker en vast niet dat dit onschuldig gevoel je sociaal leven gaat beïnvloeden omdat je de sigaret beschouwt als je partner, je vriendje in geval van nood. Je hebt zelfs het idee dat de sigaret je helpt de gebeurtenis nog beter te maken.

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

Het Psychologische Aspect van Roken

admin — Fri, 11 May 2012 08:23:34 +0000

Een ander fenomeen waar veel rokers vroeg of laat mee geconfronteerd worden, is het psychologisch aspect van het roken. Veel rokers komen op een bepaald moment tot het besef dat ze verslaafd zijn aan de nicotine en de sigaretten. Je komt tot de vaststelling dat je niet kan stoppen met roken, je hebt het misschien een paar keer geprobeerd maar zonder resultaat. Of misschien hebben je er enkel over gedacht en zelfs nooit een poging ondernomen omdat je te veel schrik had voor de ‘mogelijke gevolgen’. In ieder geval heb je jezelf geïdentificeerd als een verslaafde die niet kan stoppen met roken. (Herinner je dat je in hoofdstuk drie je niet ‘geïdentificeerd’ hebt met een verslaafde, je hebt enkel erkend dat je aan een verslaving lijdt, hetgeen nog steeds een groot verschil is.)

Diep van binnen voel je dat je geen controle hebt over de situatie; je voelt dat er iets anders is wat je overmeestert. Iets, buiten je controle om, bepaalt je dagelijkse activiteiten en voor eengroot stuk je leven. Je ervaart en beseft dit op een zeer regelmatige basis. Wat je echter niet beseft, is hetgeen onbewust met je gebeurt. Onbewust vertel je jezelf dat je geen controle hebt over je leven, je hebt niet in de hand wat er met je gebeurt, je bepaalt niet welke richting je uit gaat. Misschien heb je een aantal mislukte stoppogingen achter de rug die ook onderbewust hun sporen nalaten. Wat je eigenlijk tegen jezelf vertelt is dat je in het algemeen niet kan slagen. Alles wat je ook doet, het lukt toch niet zoals jij dat zou willen. Doordat je met deze onderbewuste gedachte zit ga je je er ook naar gedragen waardoor je tal van kansen mist of links laat liggen. Je neemt geen initiatieven, je voelt je lusteloos, je hebt geen fut meer, het kan je allemaal niet te veel schelen.

En dit allemaal omdat de sigaret het eigenlijk voor het zeggen heeft. Het is de sigaret die de situatie onder controle heeft.

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

Realiseer Je Je Hoezeer Sigaretten Deel Uitmaken Van Je Leven?

admin — Mon, 07 May 2012 10:28:12 +0000

Het is onvoorstelbaar in welke mate sigaretten deel zijn gaan uitmaken van je dagelijkse activiteiten. Als je aan de telefoon bent, als je je verveelt, als je plezier aan het maken bent, als je boos bent, als je heel blij bent, als je in je auto stapt, als je uit je auto stap, na een etentje, voor een etentje, voor je een gebouw binnen stapt, als je uit een gebouw gelopen komt, als je iemand ontmoet, als je achter je bureau zit te werken, als je voor de TV zit, als je in de tuin werkt, als je door het park wandelt, voor de seks, na de seks, als je aan het lezen bent, als je wakker wordt, als je gaat slapen,…Bijna alles wat je doet wordt in verband gebracht met een sigaret. Bovenop dit alles wordt ook in je hersenen een link gelegd met al deze activiteiten die uiteindelijk je hele leven omhelzen. Je hersenen gaan een verband maken tussen een bepaalde activiteit en het roken van een sigaret. Dit noemt men een neuro-associatie. Hoe vaker je deze specifieke activiteit herhaalt terwijl je een sigaret rookt, hoe sterker de neuro-associatie. Daar je dit met de meeste activiteiten toestaat worden zijn allemaal neurotisch geassocieerd met het roken.

Een van de activiteiten waar ik altijd een sigaret ‘nodig’ had was bij het instappen in mijn wagen. Voor ik aan mijn wagen aankwam had ik al een sigaret aangestoken en een paar keer heftig en diep van getrokken. Aan de auto aangekomen smeet ik de sigaret weg, of ze nu helemaal op was of niet. Ik stapte in de auto, startte de motor en stak een nieuwe sigaret aan. Ik begon pas te rijden nadat ik de sigaret had aangestoken. Zo gebeurde het dus geregeld dat ik naar mijn auto stapte, vervolgens besefte dat ik geen sigaretten meer had, mij omdraaide, terug naar mijn appartement liep om een nieuw pakje te halen om vervolgens het hele ritueel te kunnen uitvoeren. Wat ik mij niet realiseerde was dat het eigenlijk de sigaretten waren die bepaalde of ik met de wagen zou rijden of niet. Geen sigaretten, geen auto.

Nog gekker was het wanneer ik in mijn appartement tot de ontdekking kwam dat ik geen sigaretten meer had. Ik wandelde richting auto, goed beseffende dat ik geen ‘autosigaretten’ had, en ik zou uiteindelijk de auto laten staan om eerst te voet in de supermarkt een pakje sigaretten te gaan kopen. Ik weet dat dit absurd klinkt maar zo erg werd mijn gedrag gedomineerd door de sigaretten.

Als je nu eens even terug denkt aan jouw situatie, en er werkelijk diep over nadenkt, dan ben ik ervan overtuigd dat je talrijke activiteiten en voorbeelden zal vinden waar de sigaret eigenlijk bepaalt of je iets al of niet gaat doen.

Een ander voorbeeld van situaties waar de sigaret en de nicotine een bepalende rol spelen zijn de sociale gelegenheden. Ik herinner me dat ik op recepties en business vergaderingen aanwezig was voor mijn job. Terwijl andere mensen zich aan elkaar voorstelden of ‘netwerkten’, stond ik buiten, soms in zeer koude temperaturen, een sigaretje te roken. Het was dus de sigaret die bepaalde of ik al dan niet nieuwe mensen zou ontmoeten, welke mensen en waar. Ik kon inderdaad wel andere rokers leren kennen maar de sigaret bepaalde in feite dat ik geen of veel minder kans had om niet-rokers te leren kennen. Het zou best gekund hebben dat een bepaalde niet-roker een belangrijke rol had kunnen spelen in mijn verdere carrière. Doordat de sigaret hierin een bepalende rol speelde, speelde ze dus eigenlijk ook een bepalende rol welke weg dat mijn leven uitging.

En dit gebeurt eveneens op tal van andere gelegenheden. Als roker neem je deel aan bepaalde activiteiten maar veel meer nog vermijd je tal van andere activiteiten waardoor je mogelijkerwijs een groot aantal opportuniteiten mist. Wil dit zeggen dat rokers niet succesvol kunnen zijn of niet hetgeen kunnen bereiken wat ze willen nastreven. Nee, zeker en vast niet. Er zijn genoeg succesvolle mensen op de wereld die rokers zijn. Ik wil enkel aangeven dat de mogelijkheid om een belangrijke kans te missen groter is bij een roker dan bij een niet roker!

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

Besef Je Dat Je Een Slaaf Bent?

admin — Fri, 04 May 2012 12:13:31 +0000

Zou ik deze situatie ook aanvaarden indien ik zou beseffen dat ik een slaaf was? Zou ik vrijwillig geleefd hebben als een slaaf en dit gedurende meer dan twintig jaar? Wat zou jij gedaan hebben? Hoe zou je jezelf voelen indien je hier na meer dan twintig jaar achter komt? Het punt is dat je je niet voelt als een slaaf. Je weet en je hebt toegegeven dat je verslaafd bent aan de nicotine maar daarbij houdt het op. Je staat er verder niet bij stil.

Grote publiciteitscampagnes met cowboys, avontuurlijke mannen, terreinwagens en extreme sporten laten je geloven dat roken ‘cool’ was. Telkens je een sigaret op steekt voel je je een beetje zoals de cowboy in het wilde westen of de Range Rover piloot in een trophy. Als meisje voel je je meteen enkele kilo’s slanker of je voelt je aantrekkelijker bij de mannen. Je voelt je vrij!! De sigaret geeft je net het omgekeerde gevoel. Vandaar dat je je nooit voelt als een gevangen slaaf. Zelfs het omgekeerde is waar. Je voelt je door al die commercials precies nog een stuk beter. Je voelt je goed omdat je ‘honger’ is gestopt is door je vriend de sigaret. Onder dergelijke omstandigheden is het moeilijk je te voelen als een onderdrukte slaaf. Je voelt je helemaal niet mishandeld of wel?

Ok, ik hoor je zeggen dat zulke zaken nu eenmaal gebeuren met jongelingen wanneer ze nog makkelijk vatbaar zijn voor dergelijke publiciteit van de TV en van de boekjes. Als je volwassen bent laat je je hierdoor niet meer beïnvloeden. Het is waar dat jongere mensen zich sneller en makkelijker laten beïnvloeden door zulke ‘image building’ spots dan volwassenen. Nochtans laten ook volwassenen zich gretig beïnvloeden. Kan je je geen voorbeeld voor ogen halen waarin je je exact hetzelfde voelde als een van je filmhelden? Of als je een café binnenging, dat je net ervoor een sigaret opsteekt, omdat je denkt dat dit een betere indruk maakt op de dames of heren? Of dat je je gewoon zelf een stuk zekerder voelt voordat je binnenstapt? Dus ongeacht of je een teenager of een volwassene bent, je voelt je nooit als een slaaf omdat je enkel de leuke, aangename en toffe zaken associeert met het roken van een sigaret. Je voelt jezelf honderd procent in controle want jij bepaalt immers wanneer je de sigaret opsteekt, wat je voelt, wat je je inbeeldt enz. je voelt je allesbehalve een slaaf, je voelt je de koning te rijk.

Meer dan twintig jaar van onbewuste slavernij. Het is moeilijk te vatten dat ik gedurende meer dan twintig jaar aanvaard heb om een slaaf te zijn. Gedurende al deze tijd had ik een ‘meester’ die alles bepaalde wat ik deed, dag en nacht. Onbewust wordt je leven gedomineerd door de verslaving aan nicotine en je staat er gewoon niet bij stil. Je hebt er geen flauw benul van…

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

Wie Heeft Het Eigenlijk Voor Het Zeggen?

admin — Wed, 02 May 2012 15:33:47 +0000

Op het einde van mijn ‘rokerscarrière’ vroeg ik me af en toe wel eens af wie het nu eigenlijk voor het zeggen had in mijn leven; ikzelf of mijn sigaretten. Was ik degene die werkelijk bepaalde wat ik deed of waren het mijn sigaretten die me zeiden wat te doen en wanneer?

Was ik werkelijk in controle, was ik mijn eigen baas of maakte ik mezelf zomaar iets wijs? Indien je reeds begonnen bent met je kwaliteitsvragen dan heb je deze vraag ondertussen reeds gesteld.

Wie is in jouw leven de baas? Heb jij het werkelijk voor het zeggen of misschien toch weer niet? Het kan een poosje duren vooraleer je achter het ware antwoord komt, hetgeen prima is. Blijf van nu af aan eens geregeld stilstaan bij deze vraag. Wat bijvoorbeeld met al die sigaretten die je eigenlijk gerookt hebt zonder goed te weten waarom? Wat te denken over de situatie waar je buiten in de kou een sigaret staat te roken omdat er binnen niet gerookt mag worden? Of als je op een receptie staat waar je zenuwachtig wordt omdat je perse een sigaret wil gaan roken en je dient nog op het einde van de speech te wachten…

Vraag je jezelf in dergelijke momenten wel eens af, wie het werkelijk voor het zeggen heeft? Wie beinvloedt je gedragingen op een dagelijkse basis? Wie vertelt je wat te doen, wanneer en misschien zelfs met wie? Op het moment dat je hier achter de waarheid bent gekomen en je dit ten volle inziet, dien je een keuze te maken; of je aanvaardt deze situatie of je aanvaardt ze niet. Laat je toe dat iets anders jouw leven mag controleren en beheersen? Sta je toe om je hele leven een slaaf te zijn van de sigaret? Wil je terug controle krijgen over de alledaagse aspecten van je leven?

Op die meer dan 20 jaar dat ik rookte heb ik me niet een keer de vraag gesteld waarom ik het zomaar aanvaardde om een slaaf te zijn. Waarom accepteerde ik om een slaaf te zijn van de oppermachtige meester, Nicotine genaamd? Omdat ik me nooit de vraag stelde, diende ik over de situatie niet na te denken en was er in mijn ogen dus ook geen probleem. Ik dacht een vrij persoon te zijn, die zijn leventje leidde zoals hij dat wilde en ik genoot van de sigaretten wanneer ik daar zijn in had. Dat leek me een hele gewone situatie en ik vroeg me niet af of ik een slaaf was of niet.

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

Hoe Kun Je Ontwenningsverschijnselen Vermijden, Deel IV

admin — Mon, 30 Apr 2012 07:20:53 +0000

Rond halfnegen zag ik mijn neuroloog voorbij wandelen in de gang, op weg naar mijn kamer. Enkele ogenblikken later stapte hij de rokerskamer binnen : “Het is altijd hetzelfde met die rokers, zij zijn altijd als eersten uit hun bed! Hoe voel je je? Blijkbaar niet al te slecht als je de eerste dag al zulk een tocht kan ondernemen.” (Gemiddeld duurt het twee dagen voor een patiënt na een dergelijke ingreep uit zijn bed komt.) Hij lachte en verliet de zaal. De opmerking over rokers deden me even stilstaan; als je je genoeg op iets concentreert kan je dit makkelijk bereiken, als je het maar sterk genoeg wil.

Je vraagt je ondertussen misschien af waarom ik je dit verhaal hier in dit hoofdstuk vertel. Inderdaad, ik had het ook kunnen vertellen in het hoofdstuk rond de hersenspoeling. Het punt dat ik hier echter wil maken is, dat de fameuze ontwenningsverschijnselen waarvan zoveel sprake, in mijn geval als zware kettingroker, niet aanwezig waren!! Akkoord, het waren bijzondere omstandigheden, ik was een beetje suf en moe, en als er dus al ontwenningsverschijnselen zouden bestaan zouden ze duidelijk niet zo erg zijn dat een beetje sufheid en vermoeidheid ze in het niets deed vervagen. Het feit dat ik zo zeer een sigaret wilde hebben had niets te doen met zo genaamde ontwenningsverschijnselen. Als ik er vandaag de dag op terug kijk, ben ik nog altijd niet zeker waarom ik toen absoluut een sigaret wilde hebben. Mijn beste gok blijft nog steeds het feit van afhankelijk te zijn, het gevoel van machteloosheid. Het was niet zo zeer de sigaret die ik terug wilde hebben dan wel de wetenschap om in de mogelijkheid te zijn om te kunnen roken wanneer ik dat zou willen. Door de omstandigheden was dit onmogelijk en dat heeft bij mij de lont aangestoken.

Anderzijds was er natuurlijk ‘het balloneffect’ dat zijn werk aan het doen was. De ballon was leeg en diende weer opgevuld te worden. Hoe voelt dit? Net hetzelfde als je je voelt net voordat je een nieuwe sigaret opsteekt nadat je een tijdje niet gerookt hebt. Een hongerig gevoel. Het gevoel dat er precies iets jeukt, vlinders in je buik. Je kan het op verschillende manieren beschrijven. Misschien vind jij het wel zoals een baksteen in je maag? Eén ding is zeker; het is geen pijn!! Het doet absoluut geen pijn en je wordt er absoluut niet ziek van!!!!! Het is heel belangrijk om dit te realiseren. Ontwenningsverschijnselen zijn nauwelijks merkbaar. Eigenlijk is het zelfs zo dat je de fameuze ontwenningsverschijnselen voelt, telkens je een sigaret hebt uitgedaan! Ben je hiervoor ooit naar de dokter gelopen omdat het te veel pijn deed?

Ontwenningsverschijnselen of ‘pijn’ bestaan enkel in je hoofd. Niet in je lichaam. Toen ik uiteindelijk gestopt ben met roken, zeven jaar na mijn operatie, wist ik vooraf dat ik niets ging voelen. Ik zou niet afzien van een ‘bibberend’ lichaam, ik zou niet overstressed geraken, ik zou niet geïrriteerd doen tegen iedereen, ik zou nergens geen pijn of ongemak voelen. Allemaal dingen die ik mezelf gedurende jaren had voorgespiegeld. Nu wist ik beter; ik wist dat ik me meer ontspannen ging voelen, ik wist dat ik me fantastisch zou voelen. En dat is ook hetgeen er in werkelijkheid gebeurd is.

Kan je je voorstellen dat ik, een hevige kettingroker van meer dan honderd sigaretten per dag, geen seconde heb ‘afgezien’ toen ik stopte met roken? Ik kan het me nu levendig voorstellen en jij binnenkort ook! Zeer binnenkort!

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

P.S.S. Oh ja, en natuurlijk, neem even die 2 minuten om te laten weten wat JIJ denkt van bovenstaand artikel en hoe jij ermee omgaat. Alvast bedankt voor je waardevolle bijdrage. Ik apprecieer dit.

Hoe Kun Je Ontwenningsverschijnselen Vermijden (Deel III)

admin — Tue, 24 Apr 2012 22:25:57 +0000

Na een tijdje kreeg ik mezelf beter onder controle. Ik probeerde mezelf omhoog te duwen maar dit bleek niet te lukken. Ik had door de operatie blijkbaar niet veel kracht meer in mijn armen en ik kon mezelf niet rechtop geduwd krijgen. Dan viel me iets te binnen wat de verpleegsters me voor de operatie verteld hadden. Ik diende me op mijn zij te draaien, vervolgens zeer langzaam mijn benen uit bed laten glijden en dan mijzelf met mijn arm trachten recht te duwen zodat ik in een zittende positie kwam. Na enkele pijnlijke pogingen zat ik uiteindelijk op de rand van mijn bed. Ik kon, dacht ik, als ik mijn arm ver genoeg uitstrekte net bij het nachtkastje, waarin mijn sigaretten lagen. Ik diende mij juist iets op te tillen en ik zou “mijn vriendjes” bij me hebben. Dus tilde ik mezelf een beetje op, boog voorover naar het nachtkastje en…liet me plotsklaps terug op het bed zakken! Ik had verschillende darmpjes en buisjes ontdekt die in mijn hals en been vastgemaakt waren en die uitmonden in een doorzichtig opvangbakje vol met bloed!!

Ik panikeerde en duwde op de noodknop, mezelf afvragend wat er allemaal was misgelopen tijdens de operatie. Ondertussen merkte ik nog een darmpje op met nog eens zoveel bloed in een opvangbakje. Ik was volledig in paniek. De verpleegster die binnen kwam stelde me gerust en legde rustig uit dat dit allemaal heel normaal was. Dit diende enkel om de wonden te zuiveren. Ik was opgelucht. Vervolgens wilde de verpleegster me terug helpen gaan liggen maar ik vertelde dat ik liever even recht bleef zitten. Als er iets was diende ik maar te roepen, zei ze nog toen ze de kamer verliet.

Ik was nu juist geteld anderhalve meter verwijderd van mijn sigaretten. Met de nodige inspanning kon ik uiteindelijk op mijn benen staan. Ik had er eigenlijk nog niet bij stil gestaan waarom ik absoluut mijn sigaretten wilde hebben, ik wilde ze gewoon hebben, punt. Ik voelde me nog zeer moe, was nog een beetje suf en ik vraag me nu zelfs af of ik toen wel echt een sigaret wilde hebben. Ik denk dat het eerder het idee was van “te kunnen” roken dan wel van “te willen” roken. Ken je dat gevoel als men je verbiedt van de roken? Het moet iets dergelijks geweest zijn.

De volgende stap was nu uit mijn kamer te geraken, de gang door, naar de rokerskamer. Gezien men een stukje ‘ent’ had weggenomen bij mijn rechterbeen om tussen mijn nekwervels te plaatsen, kon ik nauwelijks op dit been steunen en deed iedere pas enorm veel pijn. Ik steunde dan ook met mijn hele lichaam tegen de muur terwijl ik mij stapvoets voortbewoog. Na een zeer lange vermoeiende tocht bereikte ik de rokerskamer. Ik ging in een hoek bij de tv zitten en stak uiteindelijk een sigaret op. Ik zeg ‘uiteindelijk’ maar eigenlijk had ik niet zo’n grote behoefte in een sigaret. Het voelde meer aan als een totale afsluiting van de ganse operatie. (Wordt vervolgd …)

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

P.S.S. Oh ja, en natuurlijk, neem even die 2 minuten om te laten weten wat JIJ denkt van bovenstaand artikel en hoe jij ermee omgaat. Alvast bedankt voor je waardevolle bijdrage. Ik apprecieer dit.

Hoe Kun Je Ontwenningsverschijnselen Vermijden? (Deel II)

admin — Sun, 22 Apr 2012 21:32:38 +0000

Ik werd terug naar mijn privékamer gebracht terwijl ik nog suf en slechts halfwakker in mijn bed lag. Omdat ik nogal een diepe slaper ben, word ik ook een beetje trager wakker en vermits het een vrije lange operatie geweest was, had ik ook voldoende ‘narcotica’ had gekregen. Ik herinner me dat mijn ouders in de kamer waren toen ik werd binnengereden. Ik kon merken dat ze opgelucht waren dat de operatie geslaagd was. Ik hoorde hen fluisteren. Het was een delicate operatie en er was een reëel risico dat ik er bepaalde verlammingen aan zou overhouden. Gelukkig is dit niet gebeurd! Ik had de anesthesist voor de operatie verteld dat ik niet zou wakker worden zolang ik pijn zou voelen of als ik zou voelen dat ik een verlamming had.

De eerst volgende keer dat ik een beetje bijkwam, mompelde ik: “ Agenda, agenda!” Dit was een eigenaardig tafereel voor iemand die net wakker werd na een lange operatie. Mijn vader dacht dat ik gewoon mijn agenda wilde voelen en legde deze op mijn buik. Vervolgens zei ik: “Open doen, brief, open!” waarop mijn vader de agenda opende en er een brief vond. Dit was een afscheidsbrief die ik naar mijn ouders geschreven had waarin ik beschreef dat het leven met een verlamde zoon voor hen een hel zou zijn en ik dus besloten had enkel wakker te worden indien alles in orde zou zijn. Ik had hen ook geschreven hoe graag ik hen zag en hoe dankbaar ik hen was voor alles wat ze voor me gedaan hadden…

Ik kon hen beiden zachtjes horen snikken. Dan viel ik terug in een diepe slaap.

Een dik uur later kwam ik terug even bij en toen probeerde ik mijn voeten, tenen en vingers te bewegen. Toen ik constateerde dat dit allemaal goed leek te werken, voelde ik me enorm opgelucht. Ik was zo blij dat alles goed verlopen was! Joepie! Ik kon het wel uitschreeuwen! Alleen wilde mijn geest en lichaam nog niet echt mee. Op het einde van mijn bed kon ik vaag de silhouetten herkennen van mijn moeder en mijn zus. Aan de schemering in de kamer kon ik merken dat het al avond was. Ik kreeg mijn ogen nu al iets verder open maar alles bleef warrig en duizelig. Ik voelde me totaal uitgeput en misselijk.

Dan vroeg ik opeens een sigaret aan mijn moeder…Ik kon niet eens helder zien of denken, ik kon nauwelijks bewegen, was nauwelijks bewust dat ik een beetje wakker was, maar toch vroeg ik vastberaden naar een sigaret. Nu merk je hoe verslaafd ik was! Mijn moeder zei dat het uitgesloten was dat ik nu een sigaret zou roken. Dat leek haar veel te gevaarlijk. Bovendien lag ik in een ziekenhuiskamer! Ik ‘beval’ mijn moeder het te gaan vragen aan een verpleegster of dokter, hetgeen ze ook daadwerkelijk deed. Ze kwam echter terug met de mededeling dat dit totaal verboden was. Ik werd woest toen ik dit hoorde en ik zei haar dat indien dit zo was ze evengoed kon vertrekken. Ik wou niemand meer zien. Ik had er allemaal genoeg van! Waarop mijn moeder en zus de kamer verlieten. Binnen enkele minuten lag ik weer in een diepe slaap.

Toen ik de volgende keer wakker werd, lag ik klaarwakker in bed. Ik had een grote halskraag rond mijn hals zodat ik mijn hoofd niet kon bewegen. Voor mij hingen twee baxterzakken. Een ervan was leeg waardoor ik onmiddellijk een verpleegster erbij riep. Ik vroeg haar waarvoor die baxter diende waarop zij vroeg of ik ergens pijn had. Uit voorzorgen zei ik maar “ja”, voor de pijn die zou kunnen komen. Dan kreeg ik het geweldige idee om een sigaret te roken. Indien de verpleegster me uit bed zou kunnen helpen, zou ik bij mijn sigaretten kunnen en zou ik aan het raam een sigaret kunnen roken als de verpleegster weg was. Ik zei haar dat ik dringend naar het toilet diende te gaan. Zij zei dat dit nog veel te gevaarlijk was en dat ze mij “een pan” zou brengen zodat ik niet uit bed diende te komen. Ik weigerde resoluut, op een pan kon ik het niet doen, zei ik. Die pan was niet volgens plan. De verpleegster verliet enigszins verbaasd de kamer.

Het enige waarop ik me kon concentreren was op een sigaret; Ik wilde zo snel mogelijk een sigaret roken. Had ik last van ontwenningsverschijnselen? Niet het minst. Laat ons zeggen dat het ongeveer vierentwintig uur geleden was sinds ik mijn laatste sigaret gerookt had. Nochtans miste ik totaal niets. Ik voelde me immers nog heel suf en moe. Het waren enkel de gedachten te weten waar mijn sigaretten lagen en te beseffen dat ik er niet bij kon, wat me deed panikeren. Bovendien kon ik niet eens rechtop zitten in mijn bed, daar had ik de kracht niet voor. Ik voelde me compleet afhankelijk van anderen, een gevoel dat me alles behalve beviel. (wordt vervolgd…)

Tot gauw,

Eric Eraly
Auteur van De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode
www.IkStopMetRoken.com

P.S.S. Oh ja, en natuurlijk, neem even die 2 minuten om te laten weten wat JIJ denkt van bovenstaand artikel en hoe jij ermee omgaat. Alvast bedankt voor je waardevolle bijdrage. Ik apprecieer dit.